Emre Soydan Şiirleri - Şair Emre Soydan

Işıkları söndürmüştüm o gece
Karanlıkta parlayan birşeyler arıyordum
O ki defterlerde tek hece
Karalayıp karalayıp siliyordum
Biliyordum gözlerimin dolduğunu
Ama ve lakin sevgilim

Dalına tünemiş zeytinliklerin bütün imkânsızlıklarımız
Koparsak kokusu yayılacak bütün sokaklarına
Kaldırımlarda yıldız yıldız yansımalar

Ummuyordum böyle olacağını
Bilseydim büyür müydüm hiç
Banane ne hali varsa görsün insanlık
Ben mi kurtaracaktım sanki dünyayı
Bir gün batacaktı bu yeryüzü
Bir gün ebediyen solacaktı bitkiler

Şöyle uzun uzun yürüsen de ben de yürüyüşünü izlesem
Yanında kim var umursamadan
Elini kim tutuyor umursamadan
Gözlerine kim bakıyor umursamadan
Aklında kim var
Umursamadan

Hiç bir şeyi bosveremiyorum
Mesela evladı yeni ölmüş bir babayı
Bosveremiyorum
Kaçıp gitmekte olan gökyüzünü
Her defasında aynı saatte aynı yerde
Aynı zamanda ayrılmak koyuyor adama

Seni unutmaya hazırım artık
Geceleri uykum bile gelmeye başladı inanır mısın
Sabahlara kadar düşünmek hayal oldu
Zor oldu
Ama olmaya başladı
Seni bütün duygularımdan sakındım

Uzunca bir süre önce geldin bana
Uzunca bir süre önce
Daha çiçekler açmamıştı
Sürüler yeni yeni geliyordu
Göç ettiği diyarlardan
Baharla birlikte geldin sevgilim

Ben en çok da senin hayallerini sevdim
Mesele senin güzelliğin değildi gök yüzlüm
Senin de düşlerinde bir İstanbul vardı
Böyle uzundan uzadıya sultanahmet
Topkapı , Süleymaniye , boğaz köprüsü
Hele bir de iğne atsan yere düşmez

Vazgeçmek mi daha kötü kaybetmek mi
Mesela bir çocuk düşünün oyuncağını kaybetmiş
Yada oyun oynamaktan vazgeçmiş
Vazgeçmektir heralde daha vahimi
Mesela yolunu kaybetmiş bir garip
Ama daha yoldan vazgeçmemiş

İnsan
O ki
Yalnızlığı ararken daha çok kaybolur
Neyi isterse tam tersi vuku bulur
Son olur derin istekler
Hayaller sıra sıra beklerken sevda kuyruklarında