Anneme…
Bir gülüşün vardı, sabahın ışığı gibi,
Yorgun gecelerime umut serpiyordu.
Sesin, en güzel ninnimdi çocukluğumda,
Şimdi sessizliğimde yankı oluyor.
Ellerin…
Giden, yaktığı köprünün külünü avucunda taşır,
Özgürlük sanır adımlarını, oysa gölgesine zincirlidir.
Kestiği dalda kurur kendi baharı yavaş yavaş,
Başka bir göğe uçarken, eski güneşte rehin kalır.
Kalan, suyu çekilmiş bir denizde paslı bir çapadır,
Bugün ben de aynaya bakmadım,
Çünkü sende kaldı en güzel yanlarım.
Bir çay bardağının buğusunda kaybolmuş yüzüm,
Senin yokluğuna alışamadı hâlâ.
Kirpiklerimden sızıyor unuttuklarım,
Her damlası seninle lekeli.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!