Hastane önünde gül ağacı
Yârim gülden bile tatlı bir acı
Kara gözlerin hapsim olurdu
Salınarak gelir gönül avuturdu
Hastane önünde gül ağacı
Yârim gülden tatlı.
kara gözlerine
Kurban olduğum salınıp geliyor.
Yazılan kader ile verilmiş hüküm.
Hasretinden beynime vuruyor
Dara Gulê li ber nexweşxaneyê
Evîna min ji gulê şîrîntir e.
ber çavên te yên tarî
Di dawiya dawî de ez mexdûr im.
Biryareke bi çarenûsa nivîskî hatiye dayîn.
Bi hesreta mejiyê min dixe
Her Cephede
Vatan dediler, biz varız dedik,
Söz verdik toprağın her karışına.
Geriye dönüşü olmayan yollarda
İsmimizi bıraktık taşına, suyuna.
Beni hiç anlamadın anlamayacaksın da
aslında o kadar farklı kişiliklerde de degiliz
ya hani olsun canın saolsun be sevgili
hani oluruna da bıraksam her seyi
biliyorum kı basıma türlü türlü neler
acarsın sen be sevgli.
içimde hüzün gözümde yaşlar
ne gecem belli nede
gündüzüm dudağımda
sönük bir sigara
aylar mevsimler bir birini kovalar
Ben seni imkansızlıklar da sevdim derin bir yaraydı her gece göz yaşı döktüm yastığıma
Oysa ben seni ölümüne sevdim
Uzağımdayken kendime nefes kadar yakin ettim.
Belki de hiç değmedi gözlerimiz gözlerimize
El ele de tutusmadik ama Ben seni imkansızlıklar da sevdim
Ben seni imkansızlıklar da sevdim derin bir yaraydı her gece göz yaşı döktüm yastığıma
Oysa ben seni ölümüne sevdim
Uzağımdayken kendime nefes kadar yakin ettim.
Belki de hiç değmedi gözlerimiz gözlerimize
El ele de tutusmadik ama Ben seni imkansızlıklar da sevdim
gerçekten iyi değilim artık
ne umudum kaldı ne de düzenim
hayallaerım bir bir soldu
yaşama hevesim dahi tükendi
bir zalimin elinden
Geceyi dişlerimle parçaladım,
Şehir bana borçlu, ben kimseye değil.
Sırtımda hayatın paslı bıçağı,
Güvendim dediklerim ilk terk eden değil mi zaten, değil.
Dost dediklerim menfaatle nefes alır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!