Kaderinde yazılmalı bir kere...
Güven vermeli insana,
Sürüklenirken şelaleye,
Tutunacağın bir dal olmalı.
Bir rüya ötedesin biliyorum
Kapanıyor gözlerim usulca
Sana dalıyorum hep aslında
Sonra uyuyamıyorum...
Perdesiz gözlerle bakıyorum
Kapatamıyorum çok yansa da,
Dönüp arkamı gidemiyorum
Son sözler değildir bu umuyorum
Perdesiz evdesin sanki,
Hayat uzun bir yol...
Galiba ben yanlışlıkla bindim ringe
Sakın sen de burası son durak deme.
Yanlışların yanlışlığından yoruldum
Ölçmeye çalıştım...
Pazar sabahı...
Evden çıktım sessizce,
Selamladı bahçedeki yaşlı sedir,
Yürüdüm ellerim cepte sitede
Sanki terkedilmiş evler, perdeler açık
Alevlerin içinde beliren yüz
Söndürmüyor silüetini yaşadığım güz
Yakıyor saadetin yanındayım ölümsüz
Vazgeçemem sensizlikten yine bu gece
Gölgeler bıraktım hatıralar üzerine
Arkanı dön
Kapat gözlerini
Sayacaksın yirmiye
Saklanıyorum
Bul istiyorum...
Aaa! gördün mü beni
Dolu şampuan şişesinin içindeki, köpükleri yarıştıran çocukluğumu anımsadım.
Hep büyükler kazanırdı.
Yine de tekrar tekrar yarıştırırdım,
Bir umut belki birgün küçük kazanır diye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!