Emniyet Çıkışı Şiiri - Kasım Kobakçı

İki paslı menteşe gibiyiz, şu aralıkta,
Bahtında köz saklayan, firarileriz aslında,
Kimin payına düşerse kül olmak, koşacaktır çıkışa,
Koridorda duman savuran, o deli rüzgarız biz.
*
Eğer daralırsa göğsün, yorulursan nefes almakta,
Çekinme, geç, ardımızda ne kaldıysa,
Doğrul ve bak, kora dokunmuşçasına ruhuna,
Terk et seni titreten, o lüzumsuz ürpertiyi.
*
Hasret bizi kenara iter ve bağımızı koparır,
Sezersen, hisler sönmez ama kavrulur umutlar,
Çıkmaz bu yazgının, isli lekeleri,
Seçilir yüzümdeki, o yorgun çizgiler.
*
Demir herkese "Kurtuluş şurada, yüklen koluma" der,
Bir kabus gibi sarsılan sızı, her yana değer,
Yok oluşun ilk basamağından, daha serttir ayrılık,
Durma, geç artık şu emniyet çıkışından.