Akşamları yorgunluğumuzu taşırdık toprak evlere
En sıcağından söyleşimizi kurar
Bir demli çayın gülümsemesindeki
Yarenlik bir karanfil gibi açardı
Göz bebeğimizde emmioğlu
Çocukluğumuz yayla yokuşunda açan güller gibiydi
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
