Efsunlu sokakta, efsunlu bir kız yaşardı
Efsunlu bakar, efsunlu şiirler yazardı
Kaçardı insanlardan, hep saklanırdı
Efsunlu kız efsunlu şekilde kayboldu
Bir perde daha kapandı dün
Ne öfke kaldı ne kin
Borçların pek çoğu ödendi zaten
Gerisi bizce meçhul
El-aleme yol verdi korona
El-alem dediğin ayaklı gazete
Ne çok ettik rahat, yaşadık sere serpe
Her zaman başköşede gerçek dostlar
Kimsin? nesin? elbette bir gün anlayacaksın
Laf olsun diye yaratılmadık
İsa'nın yaratılışı Ademin yaratılışı gibidir
Ol demekle olduranın isteği iledir
İnsanoğlu henüz gücünün değil farkında
Güzel isimleri giyinebilse üzerine
Kudreti İradeyi İlmi
Elif Allah, tüm harfler, diz çöker yanında
Mim, Muhammet, kapanmış secdeye
Yedi Ha-mimler, yedi harlı, ateş, yedi imtihan
Yedi uyuyanlar, yedi de ne ise, yetmiş te de O'dur insan
Güvenme mala mülke onlar gidince, elinde kalanı söyle
Öğünme der Yaratan mal ve çoklukla
Anasın sen, ne doğan seçti seni
Ne de ne doğuracağını bildin sen
Doğanda doğuranda imtihan birbirine
Hayat oldukça adil aslında
Kimsenin kimseye yaptığı bir şey yok da
Kişi hatalarının bedelini öder anca
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!