Keman ağlar, saz ağlar, ney ağlar
Ben ağlarım,yüreğimden damla, damla kan akar
İnsan kendine, ne de yazık eder
Gezdiğim yerlerde, izim kalsın
Doğumlar azaldı, üreyemiyor insanlar
Aşılarla yönlendiriliyor beyinler
Cep telefonları akıllı, aklımızı aldılar
Anadol’unun bilge kadınları
Kordon kanından bebeğe sağıp iyileştiriyorlardıysa
Beyin denilen organın, kandırabileceğini biliyorlardı
Öyle gördüğün hiçbir şey, kolay olmadı
Yeşil ağaçların kömür olması, petrol olması
Asırlar,asırlar sürdü
Kim bilir kaç defa helak oldu dünya
Sahilde gördüğün kum kaya idi evvelce
Pişirmeyi öğrendi insan ateşi bulunca
Taşıma kolaylaştı tekerleği bulunca
Öfkedir gülü soldurur
Öfke ateştir küle döndürür
Öfke tene değerse çürütür
Her canlının farklıdır, zorluklara dayanma gücü
Her insan, kendine özel yaratılışı
O nedenle, kimsenin tutamaz yerini
Kimi yirmisinde, kimi sekseninde öğrenir, yeter demeyi
Uyudukça artar uyku
Düşündükçe çalışır beyin
Beyin yoksa hareket eder mi? vücut
Önce hayal kurar insan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!