Eminnur Acar Şiirleri - Şair Eminnur Acar

Güzel ahlak, iffet, vefa
Modası hiç geçmeyen, İnsani yaşam tarzı
Maymundan farkı olmalı, İnsanın
Yok efendim, bastırılmış duygular, hasta edermiş

Her kötü söz sahibine döner geri
Her iftira, temizler kişiyi

Bilenler, şükür eder
Varsa da ufak tefek hata, onlarda affa uğrar

İğne deliğinden seyredebildiğim dünya

Ya tamamını görsem kamaşırdı gözüm mutlaka

İhanet yok, benim kitabımda
Ne gerçekte ne hayallerde
Ne de rüyalarda
Sordum niye diye, dedi. Ahde-vefa

Som bütün, som sonsuz
Sen somda sonlu olamazsın!

Başı, sonu bilendesin

Her şey nasılda yerli yerinde
Rüyalar mesela, hediye
Ya habercidir ya şifacı

Ne hayatlar gördüm dinledim, yaşarken
İhsan amcayı tanımıştım yan komşum
Yemeğe davet ederdi ara da bir

Sene bin dokuz yüz yetmiş iki, yer Ankara
Yemeğe davet etti bizi İhsan amca
Dedi ki üçüyüz yetmiş beş yıl sonra

Sen benimle olduktan sonra yok kimseye ihtiyacım
Benim kimsem sensin
Ayşe'nin annesi babası,on kardeşi varmış Ahmet'in
Gerektiğinde her şeyi önüme seren sensin

IKRA(oku) ilk emir
Neyi okumalı,