Sinmiyor içime yediğim, içtiğim, yatak diken
Kalmadı ne huzur ne güven
Medeniyet diye bir şey yokmuş meğer
Hani doğunca can yakan o ilk nefes
Ölürken bırakılır ya acıtarak
Hani evrende toz zerresi kadar bile değilken
İki nefes arasındaki, yaptıklarına dön de bir bak
Bilemezdim, nefesin değerini
Nefes alıp veremeyince, öğrendim
Tüm hikmetler, O nefeste
İnsan olmak, bilinç ister,
Kendine yapılmasını istemediğin bir şeyi
Kimseye yapmamaktır
Hayat bumerang gibi ne yaparsan sana geri döner
İyilik et iyilik bul
Ruh çıkınca, bedenin ne önemi var
Akıl yoksa başta, yaşın ne önemi var
İnsan yoksa dünyada, güzelliklerin ne önemi var
Aşk yoksa,sevgi yoksa yüreğin ne önemi var
Sevgi dolu yüreklerden dökülür güzel nağmeler
Huzur verir, sevilene, sevene
Sevgisi olmayana, İnsan diyemem
Taraf tutmazsan, görürsün gerçekleri
Oku kitabını
Peygamberlerine dahi bildirmedi geleceği, Hak
Ne Bağdat kaldı, ne Şam
Geçmişi silmeye kalktı yobazlar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!