Bir bahar müjdesi, ilk bayram günü,
En eşsiz seslerle öten bülbülü,
Ne lale, ne menekşe, ne de sümbülü,
Benzemez o eşşiz gül yaprağına!
Yüreğim yanıyor sönmek bilmeden.
Affını isterim var mıdır ya Rab?
Akan gözyaşımdan tane silmeden,
Huzura varırsam kâr mıdır ya Rab?
Gök kubbe insede şu yer yüzüne,
İnanmam artık ben yalan sözüne.
Attın ya gönlümü sevda közüne,
Hiç bir hekim yaram saramaz artık!
Gönül kabuğumu tek tek sen soydun.
Dünya geniş fakat yüreğim çok dar,.
Yârdan ayrı kalmış ediyor havar.
Bağır, haykır, ağla, ayıp mı ne var?
Nasıl bir dertti bu anlayamadım.
Rengarenkti rengim soldurdun beni
Artık:
Düşen yapraktaki bir sarıyım ben.
Sıcacıktı kalbim soğuttun beni
Artık:
Rahmetinden ümidi kesmem kesemem asla,
Ne olursam olayım sen beni gözetirsin!
Huzuruna çıksamda hem kirle, hem de pasla,
Bu günahkar kulunu nurunla bezetirsin!
Keşke yüreğine dokunduğumda,
İçinde kavrulan nar ben olsaydım.
Sahte dünyana her bakındığımda,
Hayali görülen yar ben olsaydım.
Düzmeceydi sevgin düzmece aşkın,
Canım sıkkın, canan uzak!
Felek bana kurmuş tuzak.
Sanki huzur bana yasak.
Gülecek mi yüzüm bir gün?
Vuslat olmaz yazılmamış!
Cam kırığına benzer can kırığı...toparlanması zordur!
Balonun bile kalplisini severken, insanın kalpsizini nasıl severim?
Kim bilir kendi kitabımızın kaçıncı sayfasını okuyoruz!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!