Emine Koç Şiirleri - Şair Emine Koç

Tay tüylü arşe
reçinen damlıyor
göğüs tahtasında
yüz sürdüğün dört tele...

Akçaağaç kokulu tahtında

***

Bırak dağınık kalsın Hayrettin
Tabakta ki peynir, zeytin çekirdeği
Bardakta soğumuş çay

Karadeniz Sustu Murat’ım

Kardeşim
Eller bayramı beklerken biz matemine uyandık
Karadeniz’in sisi çöktü bağrımıza
Fındık dalları eğildi Murat’ım

Kökleri Gök/yüzünde Bir Kadın

Ben toprağım…
Gövdemde binlerce tohumun derin uykusu
Rahmimde hayatın o sessiz, ürkek kıpırtısı
Ben durmayı da bilirim, sabrı taşa kazımayı da

Em Sonatı...

O, bana vereceği sonatı unuttu
işte o an başladı
bu durduralamaz devinim...

İstiridyenin Kalbinde Nisan

Nisan'nın kızıyım ben
Göklerin en yüksek katında başlar hikâyem
Saçlarım bulut dumanı, gözlerim şimşek parıltısı
Yeryüzüne inmek için toprağı değil