S/onsuz Eşik Şiiri - Emine Koç

S/onsuz Eşik

Boşlukta asılı duran o çizgi
Kırılıyor sessizce
Ne yön var artık ne de harita
Sadece akıp giden bir zamansızlık…

Kelimesiz
İsimsiz
Coğrafyasız bir yankı bu…

Her şey
Sonsuz ufkun bilinmeyen dilinin ötesindeydi…

Harfleri ışıktan
Cümleleri mutlak sessizlikten bir evren
Boşluk
Sadece gözün uydurduğu bir yalan şimdi…

Dokunuyorsun
Ama parmakların yok
Görüyorsun
Ama gözlerin kapalı...

İşte tam orada
Her şeyin bittiği ve başladığı o eşikte
Eriyor varlık
Sonsuzluk
Kendi içine sızıyor…