Emine Genç Şiirleri - Şair Emine Genç

Uzak şehirlerde olsa da bedenlerimiz
Ruhumla,
Dualarımla
Yanındayım bir tanem.
Seni bir hastane odasında düşünmek bile ızdırap veriyor..
Yanında olmayı deli gibi istiyorken..

Şair olunur mu bilmiyorum
Ama şair doğulur, eminim.

Zorlama mısraları değilsen şair
Kari'ye zulm etme, değilsin ehil.

Doğdum yalnız.
Yürüdüm yalnız.
Büyüdüm yalnız.
Savaştım yalnız.
Yaşıyorum yalnız.

(Takvim tutmaz bir sevda bizimkisi..vaz geçtim çocuk olmaktan, oyunu bozuyorum işte..)


Koyu; kapkara bir yalnızlık
Gecelere astığım.
Şimdi ne sen varsın.

Bir çok kişi gül seviyor olabilir
Ben beyaz karamfili seviyorum

Sen hiç yaban menekşesi ile yüzleştin mi?
Papatya ile sohbetim çocukluk anımdır

Bil ki;
Ellerim uzanamadıysa ellerine
Kalem yanar, kağıt yanar
Yanar kelimeler yokluğun da
Cümle/ler yanmasın diye sayfalarca
Yakarım çokluğumu

Bazen; ucunu göremediğin
burnun direkleri sarsılır.
Sızılar içinde
bir yere koyamazsın
kalbi kırık aynaları.
Göremezsin yakınları

Uzun zamandır, böylesine dokunmamıştı bana bir şiir
Öpsem mısralarından düşer mi kalbime huzur?

Herkesin bir hikayesi var mı gerçekten.
Girişi, gelişmesi olan ve fakat sonu olmayan..

Çocukluğumda, sürekli ağaçtan düşerdim.
Karnım ve kolum yarılmış, dallarda asılı kalmıştım. Lakin hiç vaz geçmezdim. Çünkü o ağacın en tepesine tırmanmaktan haz alırdım. Yükseklerde gezinirken ne hissederdim, hatırlamıyorum.

Çocukluk işte...
Düşeceğini bile bile tırmanmak, can acısını umursamamak, korkmamak..vs.

Yaş elli bir
öyle dante gibi
ortasında felan değilim hayatın.

Henüz başlamadım.
Yaşamadım ki