Emine Genç Şiirleri - Şair Emine Genç

Bil ki;
Ellerim uzanamadıysa ellerine
Kalem yanar, kağıt yanar
Yanar kelimeler yokluğun da
Cümle/ler yanmasın diye sayfalarca
Yakarım çokluğumu

Bir çok kişi gül seviyor olabilir
Ben beyaz karamfili seviyorum

Sen hiç yaban menekşesi ile yüzleştin mi?
Papatya ile sohbetim çocukluk anımdır

Şiir bitti!
Aşk da..
Umut da..
"Hayat devam ediyor" diyorlar oysa.
Sahiden mi?

Çiçek isen açacak, yağmur isen yağacaksın.
Yara isen kanayacak, aşk isen yanacaksın.

Şiir isen yazılacak, nefret isen kusulacaksın!

Zehir olsan içilecek, ateş olsan tutulacaksın..

Yaş olsa, düşse kirpiğimden acılar..
Yürek yine mahsun, dil adını sayıklar.

Sökün etse hasretin, yaralasa türküler.
Özlemin bir uçurum, bağlatıyor karalar.

Herkes mutlu olsun, hiç kimse üzülmesin istiyorum.
Öte yandan..
Acı; ( içini yakan o ateş) insanı pişiriyor. Acılarımız bizi büyütüp, güçlü yapıyor. Bu yüzden pişmeyen insan çiğdir (ham, olgunlaşmamış).
Çiğlik, aynı zamanda davranışsal bozukluktur.
Yerine göre; oturup kalkmayı, giyinip kuşanmayı, ne zaman susup, ne zaman konuşacağını ve nasıl konuşacağını bilmemektir.

Seksen sekiz sırlı yolda
En idealinden şair oldunda
Zamana, mekana sığmadın ustam.
Aşkta itminan, aşk-ı imtihan bildinde.
İtildiğin kuyulardan sıdk ile doğruldun.
Kaderin, kederin oldu ustam.

Zaman; aramıza mesafeyi
ne kadar örmüş
Kaç belik uzağız birbirimize?
Kaç gece, geç kalmışız gündüze.

Arasam ellerini, kaç

Bu hayatta; aileden daha önemli, evlattan daha tatlı bir şey yok.
Kıymetini bilin!

Ve olmaz ise olmazımız
“VATAN”ımız, sahip çıkın!

Yalnızlardan yalnızlıklara

Ruhumu şefkatine teslim ettiğim../

Beni bir tek o anlıyor.
Sessizce ağladığımda