Anneme...
şarkı söylerdi mutfakta yemek pişirirken
-ben seni unutmak için sevmedim-
kapıdan geçen yoğurtçunun teri damlamazdı hiç yemeğine
unutmuştu çoktan tarihin sevgiyle güldüğü zamanları
gören ve gösteren olunca gece
kendine de bakar göz
sorar hesabını yüzündeki maskelerin
hangi ayrılık sevmiş seni
hangi kavuşma itmiş uzaklara
özlemek kendini nasıl gizlemiş
benim göğüm
senin göğüne karıştığında
bir firtınanın kurak ve tozlu çığlığı
yalnızlığın içine yuva yaptığında
yeryüzüne bir pencere açılır
çığlık, bir bulutu sarınıp
haberi yok özlemin
yaralı geceyi tutsa kaldırsa
ah bir kaldırsa
sabah olacak haritaların karasında
beyaz bir vadi ışıyacak
notasında rüzgarları duyduğun
Gittin ve ben kendi yüzümle kendime kaldım
Yüzümde en terkedilmişinden bir şehir
Viranesi çok, bulutları kasvetli, kuşları kanat çırpmıyor
Callas çalmıyor radyolarında
Denizi çekilmiş, dalgası uzaklara gitmiş
Kim bilecek senin bir deniz yıldızı olduğunu
saçlarımı uzatıyorum kentin ordularına
tutam tutam ellerinde kalıyor tırmandıkça kanserli ur
çıplak başımda sen tokası
alıp gidiyorum kulenin dehlizlerine
duraksız bir yol daha derine daha derine
küllerinden kül uydur bana
benim yakacak ateşim yok
denize dokunsun fırtınam
küllerim küllendirsin kendini denizde
sevdalansın diye sessiz yakamoz
ve sevdalansın diye kayık şarapçısı
gürültüsü yoktu noktanın
yoğun bir cümlenin sessiz sonuydu
oysa rüzgar gibi geçmişti cümle
sarsıcı, yakıcı ve melankolik hüzünlerin şarkısıyla
kavga da vardı, aşk da,
öfke de vardı neşe de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!