Ben içli bir insanım
Biliyorsun sevdiğim.
İçlenirsem bir kere,
İçim geçer her şeyden;
Suskunum, sözlere dargın gibiyim
Benim çektiklerim dillerden midir?
Bülbülü şeydayım, yorgun gibiyim
Benim çektiklerim güllerden midir?
Ben bir gül bahçesiyim,
İçimde binbir renkten
Gülleri saklıyorum.
Bir garibin sesiyim.
Gönül yari her dem kalpte istiyor,
Yar vefasız, gönül deli, ben yorgun.
İçim bazen, "gönül uslansın" diyor,
Yar vefasız, gönül deli, ben yorgun.
Sırla doldurup sineyi
Giz bıraktık ardımızda
Ömürden bunca seneyi
Tez bıraktık ardımızda
Bir yüreğim vardır benim sevdalı,
Bir yürek ki anlar aşıkın dilinden.
Bir güzeli sevdim nazlı edalı,
Şifa olur, zehir içsem elinden.
Dünyaya sevgiyle bakan gözlerin,
Göz kapaklarına saklanır bir gün.
Toplanır başına tüm sevdiklerin,
Ve artık gidişin beklenir bir gün.
Bir kuş,
Garipler garibi bir kuş.
Uçmuş, hep uçmuş.
Rüzgârla, bulutla, hayatla tanışmış.
Yaprakla, çiçekle, sevgiyle buluşmuş.
Ve bir gün uçmaktan yorulmuş.
Sırtına Hızır koyup,
Bir rüzgar gönder bana,
İçimi rahatlatsın.
Koynuna huzur koyup,
Bir rüzgar gönder bana,
Bir ağacın altına arabamı park ettim,
Ve bir sararmış yaprak düştü avuçlarıma
Bu yaprağın verdiği bir mesajı fark ettim
Bakınca aynadaki ağarmış saçlarıma
Ömrümün son mevsimi, sonbahar demlerinde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!