Kara sevdasına yandığım güzel
Acımaz mı taş yüreğin halime?
Sen gönül bahçeme düşürdün gazel
Bunca yıldır doymadın mı zulüme?
Gönül iklimimde koptu fırtına
Bir ateşe düştüm ki ciğer yanar sinede
Yandığımın resmidir başımdaki dumanlar
Yanarak kül olsam da ah edemem yine de
Çünkü ben, ben değilim yanmadığım zamanlar
Hayat arkadaşın terk etmiş seni
Böyle yaşanır mı ? Yaşanur abi
Üstelik boşaltmış bütün keseni
Böyle yaşanır mı ? Yaşanur abi
Endamına maruz kaldığım anda,
Yandı gönlüm, meftun oldum o yâre
Bu duygu kanatlı kuş oldu canda
Uçup gitti sevda denen diyare
Kendisinden hüsnü kabul umarken,
Gönül, aşktan yana olmuyor abat.
Hasret-i aşk ile, yâre gideyim.
Şu gönül sarayım yine harabat.
Son bulsun bu çile, yâre gideyim.
Aldanmam, güllerin güzelliğine,
Gül de nihayet bir çalıdır yarim.
Örnekse, cezbeden özelliğine,
Kokusu, yeşili alıdır yarim.
Hak'kın, kendisinden bir gücü vardır
Yoktan var edenle, Var'la bir olduk
Düşman hep zorbadır, zor gücü vardır
Karşı koymak için, zorla bir olduk
Mazlumun dostu az düşmanları çok
Divane gönlümün saldım ipini
Bir kadim güzele vurulsun yine
Doldurmadı ise sabır küpünü
Sevdanın tahtına kurulsun yine
Bir kısacık rüya mıydı gördüğüm?
Bir dilim kuru ekmek, bir kaç zeytin tanesi,
Sabah kahvaltısında verdi ona annesi.
Annesine teşekkür, Mevla'sına şükretti.
Çantasını sırtlayıp, sonra okula gitti.
Mazeret kabul etmez sorunlarımız varken,
Hangi tesellilerde bulduk rahatımızı?
Biz neden susuyoruz, bunca insan ağlarken?
Kim duysun bekliyoruz, sessiz feryadımızı?
Hep Müslümanlar mazlum, küfrün zulüm çağında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!