Unuttu gözlerim rengin dilini
Her şey siyah beyaz alı moru yok
Ne kader yazdı ne talihim güldü
Yüreğim yanıyor alevi koru çok
Seni ben tertemiz bir aşkla sevdim
Ömrüm benim değil senindir dedim
Sevgi toprağıma aşkını ektim
Goncanla bahara yazlara erdim
Biliyorum tam olmadı her şey yarım kaldı
Duygularım param parça yüreğim virane
Sanma korkarım ölümden bir tek canım kaldı
Sarmış her yeri gam keder gönlümse divane
Daha dündü gençlik nasıl geçtiniz
Nisan yağmuruna mı benzediniz
Habersiz akıp gittiniz sessizce
Hey be yıllar suya mı özendiniz
Kaderi yaşarken şimdi ikimiz
Şikâyet etmeye hiç hakkımız yok
Kaprisle perişan oldu sevgimiz
Pişmanlık duymaya hiç hakkımız yok
Kaldırım taşlarında tozunu arıyorum
Belki bir iz bulur da yüzüm sürerim diye
Karanlık gecelerde hayaller kuruyorum
Hiç ummadık zamanda seni görürüm diye
Yıllarca umutla beklerken seni
Sabır taşı oldu yüreğim bende
Nasıl kıyıp gittin bırakıp beni
Hiç vicdan kalmamış sevdiğim sende
Aşk pınarlarımın gözü sağıldı
Çok sevdim hoşça kal diyemiyorum
Varlığınla kalbim güle boğuldu
Bitti her şey deyip gidemiyorum
Sen kimsin kimsin sen ey insanoğlu
Hiç sorguladın mı kendini
Her zaman böyle mi kalacaksın
Gün gelecek neler neler yaşayacaksın
Yaşadıkça anlayacaksın
Yıllar yılı hasret çekerken kalbim
Görünce sokakta duracak sandım
Süzüp te öylece bakınca gözün
Anılar canlandı hülyana daldım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!