Bir kere yolun çıkmaza girdimi
Ne gülüş kalır ne iştah
Gizlersin tüm sırlarını
Açamazsın her önüne gelen dosta
Yoruldu artık kalbim
Kalmadı hiç takati
Ne gündüzü tanıdı
Solmuş papatya
Güz mevsiminde eser hüzün rüzgârları
Dağıtır efkârımı Eylül akşamları
Gözlerim bulutlanır çiler yağmurları
Sığınak olur bana Eylül akşamları
Barınak olur bana Eylül akşamları
Hasretinle solarken hazan yaprakları
Sensiz hiç çekilmiyor eylül akşamları
Özleminle gözümden dökülen yaşları
Yelleriyle kurutur eylül akşamları
Bir sızı sarıyor dört bir yanımı
Sensiz yaşanmıyor eylül akşamlarında
Gözlerim semada arar yıldızını
Sabahlar olmuyor eylül akşamlarında
Sensiz olmuyor ne gündüzler akşam
Ne de o karanlık geceler sabah
Varken yaşanmamış o kadar yaşam
Vefasızlık ettin bıraktın eyvah
Veda bile ettirmedin
Bir eyvallahı bile çok gördün bana
Kolumu kanadımı kırdın
Öylece attın ıssız karanlıklara
Oysa ben seni ne çok sevmiştim
Ne hayaller kurmuştum
Yalnız ikimiz için
Mecnun gibi sevmişken
Bu ayrılık ne için
Yak bir sigara bir hayal daha kur
Pembe olsun siyah olsun fark etmez
Doldur meyhaneci kadehi doldur
Rakı olsun şarap olsun fark etmez
Güneş doğmasın isterse dünyama
Gözlerinin ışığı yeter bana
İster sev istersen sevme farketmez
Bin yıl yaşarım ben senin sevdanla.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!