Diyorsun ki farz et bu aşk hiç yaşanmadı
Güller hiç açmadı bülbüller şakımadı
Alevler kor olup kalbimizi yakmadı
Yüreğim yokluğuna hiç mi hiç alışmadı
Senden sonra inan yüzüm gülmedi
Her zaman yaşlarla doldu gözlerim
İstesem de gönlüm başka sevmedi
Her zaman yaşlarla doldu gözlerim
Şu karşı dağları dumanlar tutmuş
Kara sevda çekmek ne kadar zormuş
Yar yoluna bakmak sonsuza yolmuş
Gözlerim karardı dön dön bir tanem
Kirlendi yıllardır giydiğim urba
Hiç çıkarmadım o vedadan beri
Bıkmam ki sevmekten aşktan yanmaktan
Atamam bir adım dönemem geri
Mevsimler gibi sende değiştin
Anın anına uymuyor canım
Bir ömre bedeldir o gülüşün
Kalbim aşkına doymuyor canım
Öyle bir yara bu hiç durmaz kanar
Aktıkça damlalar içimi dağlar
Nasıl bir ateş bu hiç sönmez yanar
Alevler uçtukça her yanım sarar
Sensiz güneş doğmaz bitmez geceler
Duy artık sesimi dindir acımı
Boğazımda düğüm oldu heceler
Duy artık sesimi dindir acımı
Her şimşek çakışında hep hatırlayacaksın
Üzülecek pişmanlık akacak gözlerinden
Kalbin alevlenecek göğü kaplayacaksın
Aşk damlayacak arza nar olmuş közlerinden
Yunan düşmanı sarmış dört koldan her yanını
Çakal sürüsü gibi emmek için kanını
Paylaşmazsın düşmanla bir karış toprağını
Bağımsızlık kanında var senin Efe Aydın.
Elinde mavzerin çıktın dağlara
Mor cepken fesinle kartalsın efem
Yandım diyen için indin bağlara
Zalimin başına belasın Efem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!