Giderken bir defa olsun
Dönüp bakmadın ardına
Sensizlik ecelim olsun
Koptu içimde fırtına.
Semanın maviliğini sahne yapmışlar sanki
Yüzlerce serçe kuşu raks ediyorlar
Şekilden şekle giriyorlar kanatlarıyla
İşte biz bu kadar özgürüz der gibi
Anladım ki sevmek acı çekmekmiş
Yüreklere ateş közler düşmekmiş
En zoru da karşılıksız sevmekmiş
Nasıl avutayım şu gönlümü bilemiyorum
Bilinmez ki nelere gebe
Her sabah bin bir umut yüklü
Bin bir ışıkla doğar güneş
Neler yaşanır
Her günüm seninleydi her dakikam seninle
Ömrümü verecektim bitmeyecek sevgimle
Bırak yakamı yeter bırak beni kendimle
Buna ne sevgi denir ne de insanlık denir
Ne kaldı geriye alıp götürdün
Bırakmadın ki bir şey avunayım
Kazıdın kalbimden silip süpürdün
Bırakmadın ki bir şey avunayım
Alevsiz dumansız yanıyor içim
Bir türlü gülmüyor kader yüzüme
Gözlerim yağıyor hep sicim sicim
Bırak şu inadı inan sözüme
Buğulu camlardan gözlerdim
Yolun düşer geçersin diye
Yanından usulca geçerdim
Belki kokun duyarım diye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!