Kop diyorsun söyle nasıl kopayım
Bağlandım bir kere delicesine
Açtığın yarayı nasıl sarayım
Öyle çok sevdim ki ölürcesine
Anıların yetmez tutmaz yerini
Kop diyorsun söyle nasıl kopayım
Bağlandım bir kere delicesine
Açtığın yarayı nasıl sarayım
Öyle çok sevdim ki ölürcesine
Anıların yetmez tutmaz yerini
Özlenmenin sesi olmak isterdim
Hasretimle yansın kurusun dili
Gonca güle bülbül olmak isterdim
Sevgi nağmeleri söylesin dili
Gözünü kırpmadan yollara baksın
PAMUKKALE
Yaslanmışsın kale gibi Çökelez Dağına
Kalplerde yaşayan sevgilisin Pamukkale
Tarih olup akmışsın Menderes Irmağına
Dillerden düşmeyen efsanesin Pamukkale.
Seni öyle çok sevdim ki ey güzel
Ne olur pişman etme beni,
Yeşerttin bedenimi olmuştu gazel
Ne olur pişman etme beni.
Seninle geçsin bütün hayatım
Başımda çılgın rüzgar esiyor
Toz ediyor, savuruyor beni, toprak gibi,
Bir o yana, bir bu yana çarpıyor
Hazanda yere düşen yaprak gibi.
Feryadım dilimden değil, yüreğimden
Naylon olmuş bütün sevgiler aşklar
Kalmamış ne âşık ne de maşuklar
Zevki sefa olmuş o temiz meşkler
Sarmış şu dünyayı sahte mahlûklar
Gözlerine baka baka dilleri
Işıl ışıl yanan okyanus sanki
Yeşil gözlerinde sevdalara daldım
Peşine takıldım yunus misali
Yeşil gözlerinde sevdalara daldım
Tutuldu ellerim sustu dillerim
Bugün seninle gezdiğimiz,
Unutulmaz anılar bıraktığımız,
Adını “ Aşk Sahili ” koyduğumuz
Kıyıya gittim…
Seni yaşamak için,
Belki de seni bulmak için,
Ne bayramım belli, ne de seyranım
Her an aklımdasın, çekerim çile
Ne derdim bellidir, ne de dermanı,
Sevdim, aşk acısını bile bile.
Kavuşmamız imkazsız bu dünyada
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!