Şarkılar duyardım,hatıralardan bahseden.
Gülümserdim.
Şiirler okurdum,vefasızlıktan bahseden.
Gülümserdim.
Bir sonbahar hikayesiydik
Sen aylardan Eylül’dün.
Bense,
Eylül sonrası,
Yağmurları dinmeyen
Bir Kasım gecesi.
Seni her özlediğimde,
Şarkılar dolanıyor dilime.
Fark etmiyor hiç
Ha neonlarla sevişen bir şehrin sokağında.
Ha dağ başında masum gülüşte!
Gözlerinle başlıyor ilk nağme!
Ne tuhaf
Kendimle baş başa kaldıkça fark ettim
Onca şikayet ettiğim sensizliğin içinde
Hiçte sensiz olmadığımı.
Yerli yersiz gülüşüm
Olur olmaz sövüşüm
Bir bulutu uçağa benzetmek kadar çocuksuydu,
Sana olan sevdam.
Sadece bir umuttu
Ve asılı kaldı mavinin göğsünde.
Bir sahil kenarındayım
Akşam oldu olacak
Güneş, denizi öpüyor usul usul
Aklıma düştün.
Aldırmadım.
Soyundum tüm hüzünlerden.
Ben ,ölüyorum.
Sense hala içimde,
Çiçekler açıyorsun.
Alnımda kaç takvim yırtığı var,
Sayamıyorum.
Soyundum seni kendimden.
Artık gönlümü saran
O kumaş değilsin.
Gülüşünü sildim gözlerimden.
Artık beni sana iliştiren ,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!