EMEL SİNECİKLİ HAYATI
İnsan bazı kere,hatıra gelen bir hayali tanıyamaz; o kadar güzeldir.
Zihinden uçan bir fikre yetişemez; o kadar yüksektir.
Kalbinde doğan bir hissi bulamaz; o kadar derindir.
Bu acz ile feryat koparır,yahut pek karanlık bir şey söyler,
Yahut hiç bir şey söylemezde kalemini ayağının altına
alıp ezer............
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!