Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
İnsan bazı kere,hatıra gelen bir hayali tanıyamaz; o kadar güzeldir.
Zihinden uçan bir fikre yetişemez; o kadar yüksektir.
Kalbinde doğan bir hissi bulamaz; o kadar derindir.
Bu acz ile feryat koparır,yahut pek karanlık bir şey söyler,
Yahut hiç bir şey söylemezde kalemini ayağının altına
alıp ezer............
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!