islahiyenin bir dağköyünde gözümü dünyaya açtım ilk orta ve lise yıllarım adana da geçti ilk şiiri mi 2004 yılında yazdım.
Ben kırıldığım yerden geçtim
B ilmesin kimseler, içimdeki sessizliğin yaralarını;
Bilinmezlik içinde bir bilinen var.
İklimler değişirken tabiatta,
Bir çiçek gibi susadım ,sana.
İnceden inceye sızılarım ,sana.
Razıyım düşecek tek ,damlana.
Fırtına beter esiyor
akşam akşam
Ta! ilerde, göklerde, martılar uçuşuyor
akşam akşam
Masam da bir kitap
İçinde kurumuş bir dağ sümbülü
Şiir yazmak
Okyanusun derinlerine bırakılan
Bir elmas parçası gibidir
Denk gelmek lazım
Anlamak ve keşfetmek için
Şiir yazmak
Dar vakitlere sığmaz duygularım.
Ufuklar da bekler, kurtlarım.
Yolumuz çetin, olsun sırtlarım.
Güneş bir sabah doğacak, gözlerinden.
Umutlar yeşerecek, yüreğinden.
Kapladı yine istanbulu kara bulutlar
Benim için aşk koskoca Kainatta
Bir mum ışığı kadar umudun adıdır.
Seni ilk gördüğüm de yüreğim de yanan mumun
İs leri kaplasa da geçen zamanlarda, bedenimi
Ruhum izini bilir şaşırmaz menzilini
Vakitler, çok hızlı geçti
Yaralar çok hızlı maskelendi
Birgün, iki gün, üç gün...
Derken, aylar geçti...
Geceleri gördüğüm yıldız
Bedenim de Taşıdığım kabri kazar
Gündüze ve geceye
Ömür denilen uzun yola
Kanatlar takılıp çıkılan zirvelere
Tutku dolu parıldayan yıldızlara
Ekin gibi biçilen ömrüme
Kağnıların izi kalan patikalara




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!