uzun zaman olmuştu
ben içimde durulmuştum
duygularım demlenirken
gözlerime toprak sürülmüştü
köprü bitti, dediler
dünya evrilirken adeta bir distopyaya
korkuyorum ben
kafamı örgümden kaldırmaktan
ve yazmayı bırakmaktan;
dokunamamaktan kaleme, kağıda.
hayır, hayır devam edeceğim ben
soy tekrar tekrar yaramı
sakın izin verme kabuk bağlamasına
durmadan kanasın ki
göreyim içimdekini
deş yaramı, bana koymaz
onun adıyla aktıkça kan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!