ŞULE-İ SÛZÂN
“Bir Kalp Kendi Yangınından Doğarsa”
Uyuyor gece..
Uyuyor karanlığı delen yıldız..
Ey Hüzün Peygamberi!Benim yetimlik yanım
Asr-ı Saâdet’deki münezzeh olan şanım
Canânımsın Ey Nebî!Canımdan öte cânım
Âlemlere nur olup gönderilen Sultanım
Ey kurumuş çölleri cennetle sevindiren!
Ey Şanlı Türk Ordusu!Çıktığın yol muazzam
Korunaklı deftere işlemez bir an cüzzam
Segah perdesindeki makamındır o hüzzam
Hûlar ile inecek yeryüzüne atlılar
Kalkın ayağa kalkın bizim Ulubatlılar
Yine yağmur vuruyor pencereme..
Buğusu üzerinde bir sevda fısıldıyorum usulca nefesimden arta kalanlarla..
Soluklandıkça,gözlerim yokluğuna mühürlenip buz tutuyor içimin sen yarası..
Ben miydim hayalini sevdadan üzerime giyinen?
Cehennemi yaşadım ufacık bedenimle
Belirsiz bir zamanda amansız sesimle
Hayata tutunmuştum minicik o kalbimle
Kara deftere yazdım yaşadığım dünleri
Döküldüm yaprak yaprak ömrümün son günleri
Bir haber sal yeter uçan kuşlarla
Görünmez sır olur yine gelirim
Bulutlarda yağmur gözde yaşlarla
Göklerde kar olur yine gelirim
Güllerin bahçemde koksun haz alsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!