Elbet Şiiri - Dağlar Özügüç

Bir gün mutlaka anlarsın;
Bazı bekleyişlerin dönüşü yoktur
Ufuk dediğin şey biraz umut
Biraz da kandırılmış gözlerdir
Herkes bir limana varamaz
Kimileri denizde kaybolur elbet
En çok unutamadığı yere döner
Yürekteki bütün yollar
Var iken kıymet bilemedin mi
Yokken hasretini çekmek düşer elbet
Bazı feryatlar geceyle büyür
Sustukça içinde yankılanır elbet
Sonuçta insan kendi sessizliğine bürünür
Aynı yarayı kaç kez sararsa sarsın
Kabuk tutmuş acılar yeniden kanar elbet
Çünkü yaralı kalbin unuttuğunu
Tozlu raflardaki hatıralar asla unutmaz