Eksik hece Şiiri - Dağlar Özügüç

Korkarım bir çırpıda soğuyup gidecek duygularım
Beyaz örtülere dökülen umutlarım
Beklenen haberlerin yorgun pervanesi
Yıkılmış duyguların bezgin harabesi
Her adımım götürüyor beni o meşum ana
Zaman ilerliyor ama kalbim takılı hâlâ sana
Bir eksik hece oldum yapıştım dudaklarına
Yüreğime saplanana hançer diyemediklerim
Bir kuru özlemdi deyip geçemediklerim
Geceye bıraktım adını, usulca çoğalsın diye
Kırık saatleri kurdum,zaman senden ayrılmasın diye
Suskunluğum sanki içimde bir büyük şehir
Fakat sokakları sensiz, insanlar sevgisiz
Kapıları kilitli havası kirli bir çeşit zehir
Ne yana dönsem yüzün, neye baksam izlerin
Unutmak dedikleri, ezberimdeki gözlerin
Belki bir gün rüzgâr, adını siler hatıralardan
Ya da yollar, vazgeçer seni uğurlamaktan