Elanur Abla Şiiri - Özdemir Koca

Gözleri ela bir mahalle kızıydı Elanur,
Saçları dalga dalga uzar giderdi Rüzgarda,
Ellerinde bir Çanta içinde neler neler,
Kimse yarışamazdı onla güzellik adabında.

Basınca sokak inlerdi topuklu kundurayı,
Gülünce Güller kıskanırdı gamzelerini,
Sarışın değildi Altın gibi parlardı saçları,
Taş çıkarttırırdı taş köyün esmer kızlarına,

Bazen çeşmeye giderdi kollarında kovayla,
Otururdu düşünürdü o köyün yamacında,
Dudaklarından bazen bir isim dökülürdü,
O da bir vefasız gence aşıktı galiba,

Sonra bir gün geldi altında lüks arabayla,
Saçları bukle bukle başında fötre şapka,
Kırmızı kunduralar göz alıyordu karanlıkta,
Bir hayat kurmuş dediler kendine Elanur abla.