Ey azameti her şeyi kuşatan, celali karşısında her baş eğilen Celîl,
Mülkünde ortağı olmayan, hükmü mahlukata tek delil!
Senin heybetinle titrer arz u sema, her zerre isminle durur,
Sana yönelen her muhtaç kul, Senin izzetinle ancak huzur bulur.
Yâ Celîl! "Allah!" Yâ Celîl! "Hû!"
Sensin rızka kefil olup, celalinle tüm yolları açan,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta