Ey azameti her şeyi kuşatan, celali karşısında her baş eğilen Celîl,
Mülkünde ortağı olmayan, hükmü mahlukata tek delil!
Senin heybetinle titrer arz u sema, her zerre isminle durur,
Sana yönelen her muhtaç kul, Senin izzetinle ancak huzur bulur.
Yâ Celîl! "Allah!" Yâ Celîl! "Hû!"
Sensin rızka kefil olup, celalinle tüm yolları açan,
Kudret fermanıyla darlıkları, heybetli bir bolluğa kavuşturan.
Zü’l-Celâli ve’l-İkrâm’sın, şan Sendedir,
Senin emrinle inen her rızık, en ulu ve asil bendedir.
Dünyanın geçici cüceliğinden, Senin yüce azametine al bizi,
Celîl isminle şereflendir, rızkımızı ve kalbimizi.
Ferman Senin, hüküm Senin, kâinat Senin heybetinle ayakta,
Senin kefilliğinle gelir rızıklar, en ulu ve yüksek katta.
Senin azametinden süzülüp gelir, o şerefli ve kutlu lokma,
Bizi Senden başkasının zilletine, nefsin alçaklığına bırakma.
Azamet Senin...
Heybet Senin...
Bizi katındaki en izzetli ve asil rızıklarla donat Yâ Celîl...
Ya Celîl... Ya Celîl... Allah...
Kayıt Tarihi : 29.03.2026 16:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!