Eksilen Ömür Şiiri - Öznur Tali

Eksilen Ömür
​Dünya sabit yerinde, taş yerinde ağır,
Hayat akar gider, hem dilsiz hem sağır.
Yalan ne yerdedir ne de gökteki kanda,
Ömürdür yalan olan, geçen şu her anda.
​Yükümüz ağır, yolumuz ise hep kısa,
Vakit bir gölgeymiş, sığmazmış hiç fânusa.
Göz açıp kapadık, hani nerede o dün?
Yalanmış meğer aslı, o bir nefeslik ömrün.
​Bir han ki bu dünya, kapısı hep aralık,
Gelen geçer içinden, ömür tek bir anlık.
Sorsan herkese "dünya yalan", unuttukları bir şey var;
Dünya hep yerinde, asıl ömürdür yalan olan.
​Asırlar devrilir de toprak yine o toprak,
Biziz dalda kuruyup, rüzgârla uçan yaprak.
Vefa beklemek beyhude, zamansız olandan,
Bilmedikleri bir şey var, tek bir ses kalmaz bu mekanda;
Çünkü her insan gider, tek bir iz bırakmadan bu dünyada.
               
      29 01 2026