Hayat gibiydin benim için evvela
Kalbimin en derininde çektim sevgini içime
Ayrılık oldun vuslatımız için saniyeleri kovalamaya başladım
Sonra umudum oluverdin her Nisan yağmuruyla birlikte yeşeren yeryüzü gibi...
Işıl ışıl parlalan sabah güneşi gibi...
Bir türlü ısıtmayan sabah güneşi senin sevginle ısıtıverdi ruhumu, bedenimi
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta