Çiçeklerde solarmış
Olmaz böylesi bir şey
Çiçeklerim solamaz
Gidenin ardından kararan gece
Sim siyah bir şehir
Buz gibi bir ölüm
Gölgesi kapkara düşer sırtıma
Bir ay doğar sil baştan
Gözleri ışıldar gecenin
Dokunur esintisi bağrıma
Suratıma karanlık
Ay tutulur
‘Ne zor iş be adam…’
Dedi kendi kendine aynaya bakıp
Zihnindeki düşünceyi dile getirmeden
Gülmek istedi olmadı
Tekrar denedi…
Yüzündeki kırışıklara karıştı
Günlerden bu gün
Geceyi aydınlatıyor
İçimi dağlayıp yakan
Sıcacık gülüşlerin
Yanında olasım var
Yumuşacık ellerini tutasım
Hani Şevket
Hani seninle buluşacaktık ya bir gün
Şehirler vardı gideceğimiz
Endişe vardı, korku vardı
Olmayan tek şey yaşamdı
Bir tek yaşam yoktu
Hani Şevket
Hani seninle buluşacaktık ya bir gün
Nargile akşamları vardı gideceğimiz
Endişe vardı, korku vardı
Bir tek yaşam yoktu
Ölüm vardı iki gönüllüsü olan
Bir özet geçeceksek olursak hayattan
Boşa geçen zamandır şu anki yaşanan…
Sonbahar renklerinde saçların var
Anlamsız gelir rüzgar suskunluk kadar…
Aşkın mayalanmış süte
Ve süt sevgi tutmuş gönülde
Düğün dernek kurulmuş
İncir yapraklarını dökerken
Telli duvaklı bu şehirde
Gelin olmuşsun...
Sanmasın kimse bende kalır birlikte böldüğüm ekmeğin kırıntısı
Şu karşı dağdan yuvarladığın taşların değil yüreğin tıkırtısı...
25.03.2015 - Ankara - 13.20
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!