Ekrem Şama Şiirleri - Şair Ekrem Şama

Sancaklar dizildi hep sıra sıra,
Şanlı ordular yöneldi Mısır’a,
Yavuz atını şaha kaldırmıştı,
Alimler yürüyordu ardısıra.

Burası Sina Çölü, yoktur ucu,

Çınaraltında, dalıp zamanı yudumlamak,
O an inerim maziye basamak basamak.

Bütünleştim ulu çınarla, gövdesi benim,
Nice hattatlar tanıdı bu yaşlı gözlerim.

Osmanlı'nın artık, yok oluş savaşı,
Bütün cephelerde, yıkılış telaşı,
Dokuzyüzonyedi, yılın son günleri,
Sona yaklaşmıştı, dünyanın dalaşı.

Haber Filistin’den, hem de bomba gibi;

Saçları ak, yüzü solgun, çorak,
Ne varsa onda var, eski toprak.
Ektiğini biçer orak orak,
Ne varsa onda var, eski toprak.

Onun çağı altın harfli çağdı

Ey nefsim, ne verdin bana isyandan başka!
Bari yoksul giydirene, makas olaydın.
Sohbette yar konuşuldukça, gelip aşka,
Bari yanıp da sallanan, rakkas olaydın...

Ayakta tutacak tesellim o olurdu,

Ey Yahudi!
Unuttun mu?
Siz bu günkü gibi yine insanlara zulmetmiştiniz de, sizi yeryüzünün her tarafına dağıtmışlardı.
Hem de kaç defa!
Hani dedelerinden çok azı kalmıştı, senin Jarussalem diye andığın Kudüs ü Şerif’te!
Hatırla, tarihler Miladi 637 yi gösteriyordu.

EVREN VE ÇEVREN

Yücedir insanın evrendeki payesi,
Çevreyi korumak, insanlığın gayesi.

Senden sorarlar ey insan, bil ki çevreni!

Güzelliğin altında yatıyor hazan,
Şirinlik numarası pek çok, aldırma...
Okudu da gördü, bu şiiri yazan,
Kapağı temaşa et, ama kaldırma...

Eylül ve Türk Şiiri, koca bir kitap;

Yetki sizde mi ey FİFA, UEFA?
Teklifim var bakın benden tarafa!
Çiçek açtıralım şu tribünlerde,
Çok basit! Değişsin tek bir kaide.
Tarihe karışır, rezil bir kültür,
İşitilmez asla, küçük bir küfür.

Dualar yazılmış hep çiçeklere,
Öğretilmiş kuşlara böceklere,
Şehit görmek için geleceklere,
Hazırlanmış, unutulmaz bir tören...

Benim rengim bayrağın kırmızısı,