Ekrem Şama Şiirleri - Şair Ekrem Şama

İktisatçılar diyor ki;
Kaynaklar kıttır, ihtiyaçlar sınırsız...

İlahiyatçı diyor ki;
Kalbiniz boşsa, siz öyle sanırsınız.

Sonucunda boş yere yanma,
Dünya hayatı bir atımlık...
Geçici heveslere kanma,
Dünya zevkleri bir tadımlık...
En son durak çok uzak sanma,
İşte mezarlık... Bir adımlık...

En köşede yazar, hep en güçlüden yanadır;
Rengi menfaattir, bukalemun’unki gibi…
Kalemle doyuma ulaşan birini düşün;
O hep öyle yapar, bu kalem onunki gibi…

12.12.2007

Sildi umutların pasını,
Güneş gibi çağdı geçti;
Keçiler tepti süt tasını,
Hep tekeleri sağdı geçti.

Kulaklar tetikte, bekleriz depremi,
İncelerim kalbim çarpsa hep çevremi,
Kapı ve pencere yanı, masa altı...
Ölmemeye acep, bunlar bir çare mi?

Görülmeyen dünya, orda ne oluyor?

Kimi gider Hasandağı’na oduna,
Kimi yanar için için aşk oduna.
Kimi kutsal değerlere hep baltacı,
Kimi candan sevilir olur baş tacı...

20.09.2006

Kıl dönmesinin çaresi vardır: Neşter,
Kul dönmesi daha beter: Kılınç ister! ..

21.05.2012

İslam Binası Allah’ın korumasında lakin;
Din kardeşlerini buluşturan oda yıkılmış…
İslam’ı bilen bir dayımız vardı köyümüzde;
Kardeşliğimizi yürürlüğe o dayı kılmış.
Onu da suçladılar, nasihat ediyor diye;
Cahil yeni yetmelere göre o dayı kıl’mış…

Evvel bir hayvanın üstünde idi,
Sanma sana şeref verir şu kostüm;
Önünde eğilip diz mi çökecek?
Demiş olsan bile, “şu dağa küstüm! ”

“Ben vazgeçilmezim! ” diyenler ile,

İnsanın Allah’ı bilmesi için
Anlaması icab eder kendini;
“Men arafe nefseh, arafe Rabbeh! ”
Hikmetiyle tavsif ederken dini…

Derece olarak, yakalayamaz,