Ekrem Şama Şiirleri - Şair Ekrem Şama

Futbol, devasa stadyumlar, ne diye,
Milyon kişinin boşalması için…
Piyango, devasa baş ikramiye,
Milyon kişinin boş alması için…

28.01.2009

İçinde miyim, içimdemisin ey boşluk,
Nedir meysiz meyhanesiz böyle sarhoşluk!

Kaybettim renkleri kaybettim yeri göğü,
Ne garip şey, ben denen insanın gördüğü!

Dünya bir sayfaymış, tertemiz bembeyaz,
Dert nedir bilmezmiş, üzüntü tanımaz.
Aşkı tatmış bir gün, bilip istemeden,
Duygular gelişmiş, yanıp bitmiş beden...
Gözyaşı damlamış, sayfa üzerine,
Acı değmiş yakmış, her beyaz yerine,

İktisatçılar diyor ki;
Kaynaklar kıttır, ihtiyaçlar sınırsız...

İlahiyatçı diyor ki;
Kalbiniz boşsa, siz öyle sanırsınız.

Sonucunda boş yere yanma,
Dünya hayatı bir atımlık...
Geçici heveslere kanma,
Dünya zevkleri bir tadımlık...
En son durak çok uzak sanma,
İşte mezarlık... Bir adımlık...

En köşede yazar, hep en güçlüden yanadır;
Rengi menfaattir, bukalemun’unki gibi…
Kalemle doyuma ulaşan birini düşün;
O hep öyle yapar, bu kalem onunki gibi…

12.12.2007

Sildi umutların pasını,
Güneş gibi çağdı geçti;
Keçiler tepti süt tasını,
Hep tekeleri sağdı geçti.

Kulaklar tetikte, bekleriz depremi,
İncelerim kalbim çarpsa hep çevremi,
Kapı ve pencere yanı, masa altı...
Ölmemeye acep, bunlar bir çare mi?

Görülmeyen dünya, orda ne oluyor?

Kimi gider Hasandağı’na oduna,
Kimi yanar için için aşk oduna.
Kimi kutsal değerlere hep baltacı,
Kimi candan sevilir olur baş tacı...

20.09.2006

Kıl dönmesinin çaresi vardır: Neşter,
Kul dönmesi daha beter: Kılınç ister! ..

21.05.2012