Ekrem Şama Şiirleri - Şair Ekrem Şama

Rahmet yokmuş o çağda, kuru şehir; “Enkuru”,
Moğollar döşemişler, boru üstüne boru.
Galatlar düşük ücret verirmiş her insana,
Ta o günlerden girmiş “Angarya” bu lisana.
Etiler’den keçiyi öğrenmiş bütün dünya,
Keçi yünlerine de “Angora” denmiş güya.

Mehmet Akif’in yaşadığı yerde yaşıyorum.
Onun bir damlasını içtim, dolup taşıyorum.

Asımın Nesli’nden geldim o bizlerin ceddidir,
Akif’i anlıyoruz da, taklit kimin haddidir.

Aşk odunu tatmamış kişi varsa;
Dilerim Mevla’dan ki, oda yansın.
Yandıkça ayaklar kesilir yerden;
Dilerim Mevla’dan ki, o da yansın.
Ben dayanamadım, divane oldum;
Dilerim Mevla’dan ki, o dayansın.

Azrail Meleği dün gece rüyama girdi.
Issız ormanda ansızın önümde belirdi.
Elinde tuttuğu keskin tırpan parlıyordu,
Sivri ucunu uzatıp boynuma değdirdi.

Dedi ki; korku titretiyor her bir yanını.

Bilge dedelerini daim hatırla,
İğneyle medeniyet temeli kazan...
Yükselt o temelleri, ayağa fırla,
Medeniyet yolunda sürekli kazan...

(İstanbul:16.04.2006)

İslam yurtlarını etmek paramparça,
İsraile vermek için parça parça...
BOP'un anlamı bu, tam öğrendi herkes,
Bize de hazırdır küçücük bir kafes.
İşte başladılar Irak'la, Lübnan'la,
Sırada kimler var, biraz düşün anla...

Muğla’dan Kars’a,
Halk bir uyansa...

(İstanbul:27.11.2004)

Yakalım birlik şulesini,
Devirelim ben kulesini,
Yapmak için biz kalesini,
Harç taşıyalım kova kova!

Sevgi pişirelim ocakta,

Selam sana, minicik insan,
Küçük bir dünya, cici bebek,
Gözlerinden çok şey anladım,
Bu agucuklar da ne demek?

Elin kolun çok hareketli,

Oyunda oynaşta, geçti kaç senem,
Yorulurdum öğüt, verdikçe annem,
Musallattır şimdi, bana cehennem,
Boşa yaşadığım, sene isyanda!

Aşk adına kalbe, neleri soktum,