Die Abschiedspredigt – Interpretation für das Jahr 2025
Die Abschiedspredigt – Eine Botschaft an unsere Zeit in der Sprache eines Reisenden
⸻
Bir yıldız düştü yüreğime, adı Antonia Thiel,
Şefkatiyle sardı beni, bir anne gibi değil…
İyiliği sessizdi, sözü rüzgar gibi,
Balkarın süyüğünden
Zaman akıyor süyüğün üstünden,
Bir hatıra gibi tortulaşıyor,
Ekrem pencereye bakıyor,
Köyün gölgesi düşüyor her heceye.
“Bekir’e Doğru”
Bekir,
sen aslında bir tabelasız şehir gibisin,
giren kaybolur,
çıkan da susturur sesini.
Bir çocuk gelir rüyalarıma,
Anadolu bozkırlarında, kafası üç numara, tıraşlı,
Haymanın altında semaya dikmiş gözlerini,
Kendi hayaliyle kör ebe oynar.
Bize “Almancı” diyorsunuz ya,
Sanki yüreğimizi valize koyup çıktık sanıyorsunuz.
Bilmiyorsunuz, biz vatanı ikiye bölüp taşıdık,
Bir yarısı burada dondu,
Ateşin diliyle konuştu gece,
karanlığın içinden geçti ruhum.
Göz göze geldim gölgemle,
ben sandığım ama unuttuğum yüzümle.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!