Akşam yine eski bir meyhaneye iniyor
Camlarda is, sokaklarda yorgun bir lacivert
meyhanenin en sessiz köşesinde
ince belli bir kadın oturur—
narin ve yalnız
saçlarında ayaz,
bakışlarında yanmış bir yaz
Aklı gibi kibar
Dudağı kadar serin
Eli kadar terbiyeli
Hoyratça üşütmez
Beyazlığın içindeki yangının
Yavaş yavaş alır hararetini
Ve usulca indirir
Bakma öyle
Bazı kadınlar konuşmadan düzeltir ortamı
Bazıları da rakıyı bozmadan soğutur
İşte o
Sanki bir kadını anlatır gibi
Anlatıyor Ehlikeyfi...
Kayıt Tarihi : 1.08.2026 15:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!