Her şey de geç gelir mi.
Alıştık eksikliğe ya da,
Mutsuzluk düşmez ki peşimizden.
Kaldık mı yine bir başımıza.
Oluyor diyemiyorum, ara sıra.
Sustu yine, tenha yine buralar.
Nerden gelir akşam bilmem ama.
Çöküyor pencereme sus pus bu ara.
El ayak çekilir, gün telaşı nerede.
Hey hat göğe mi baksak.
Geriye mi küfretsek boşuna.
Uzak dursun kim, kimler varsa.
Rüzgâr girsin aramıza,
Alsın götürsün uzaklara.
Gelen gider, acı verir anılar.
Tek başına kaldım mı hatırayla.
El ayak çekilsin, maksadın aşınca,
Değişmez insanın uğraş uğraşabilirsen.
Daha ne kadarı olur bilmiyorum.
Koymaz yürekte çıyanı, yılanı heves.
Pula dönüştü güzelim yıllar.
O kadar belliydi ki bu,
Menzil, varacağı yok bir yere.
Sanki benim inadımdı bu.
Denize saldığım battı,
Delik bir sandaldı.
Kenan GEZİCİ 20/08/2026
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 12:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!