Gözlerim hayalini seyr-ü sefere durdu.
Bir lem'aya hapsoldum, seni sordum Efendim..
Geçemedim direği, deveyi, taşı, kurdu.
Benden geçemedi Ben, boşa yordum Efendim..
Saramadım nefsime, hiçlik elbisesini
Mesken edindim güya bu beden kafesini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
