Yüzyıllar öncesinin sürüp gelen öyküsünü
Yazmaya durdu kalem.
Ece; zaman denizinin kıyısına oturup
Daldırdı elini titredi su, dalgalar titredi,
Eksenlerin yayılışıyla gitti ilk başlangıca,
Korkuların,acıların yüklenmemişkenki anına.
Saçlarının her teline bağladı yılları.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
