9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Lisanındaki sevdanın, sonsuz şarkısıyla,
Alaca bir şafak vaktine bürünüyorsun,
Yarına donatılan bir bahçede,
Tüm renkleri toplayarak,
Gönlümüzün haritasıyla,
En sarp yokuşları aşıyoruz.
*
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta