Ecelin Olurum Şiiri - Kasım Kobakçı

Lisanındaki sevdanın, sonsuz şarkısıyla,
Alaca bir şafak vaktine bürünüyorsun,
Yarına donatılan bir bahçede,
Tüm renkleri toplayarak,
Gönlümüzün haritasıyla,
En sarp yokuşları aşıyoruz.
*
Anlıyorum, sen evvel zaman hayalisin,
Bakışlarında eridiğim, bir umman,
Özünün azığı, parmaklarımda yorgun,
Sualsiz bir seyir istiyorsun,
Yine gürültüden sakınarak,
Varlığını, baharlara seriyorsun.
*
Kirpiklerindeki, narin yapraklarla,
Alev, sinenin heyecanıyla,
Bir tebessüm hikayesi anlatıyorsun,
Düşsel seferlere, kanat çırpıp,
Hatasız ve lekesiz, bir hazanda,
Seni keşfetmemi bekliyorsun.
*
Kadim bir devir kucaklayışı bizdeki,
Boyalarımız, cildimizde sağanak,
Çiğ düşüyor bak kiremitlerden,
Uzaklar, dönek bir demet,
Bağrındaki, yalın kora sen,
Avuçlarımı gözlüyorsun.
*
Soluğun siniyor, mısralarıma vah,
Ayaz bir akşam, lisanımda duman,
Gizemli süzüşlerin, değiyor tenime,
Olağan medcezirler, kuşatıyor yöremizi,
Arzu dolu bir limanda, umuyorsun beni,
Yaşanılası hasretine, çekiyorsun.
*
Git desen, gidemem ki,
Fırtınalar eser şuramda, sızlarım,
En hareketsiz dakikamda, başkaldırım olursun,
Fersahlar koşar sinemde, setlerim yıkılır,
Kızıl gönlüme közler yağar, silinirim,
Dumanlı bir kıvılcım değer özüme, harap olurum,
Yokluğunun yıkımlarında, kıyametin olurum.
*
Toplanmış tüm güzelliklerin şahidi,
Sayfalar çevrilir ömrümde, susarım,
En okunaksız satırımda, ezberim olursun,
Mürekkepler kurur elimde, bentlerim çözülür,
Solgun bahtıma şiirler yağar, tükenirim,
Harfsiz bir nokta konar sonuma, ziyan olurum,
Bu güldestenin nihayetinde, ecelin olurum.