Ebedi Zamanlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Özüm yansır ışığınla, eriyen mum misali,
Nefes şarkıya dökülür, gölgeli zamanlarda.
Sıcaklığına esirdir, şavkıyla nefeslenir,
Kavuştuğunda şenlenir, bitmeyen zamanlarda.
*
Mağdur düşürme kulunu, merhametli Yaradan,
Kerem eyleyip kucakla, zifiri zamanlarda.
Kurumuş taşlaşmış göğsüm, tazelensin şefkatle,
İrfanın parıltısıyla, ışıyan zamanlarda.
*
Makamında saniyelik, neşe paha biçilmez,
Aşkınla süslenip coştum, sınırsız zamanlarda.
Sahipsizce koyma asla, zalim yola saparım,
İnceliğini ararım, ebedi zamanlarda.