Duydum ki efkârlıymış Şiiri - Volkan Gül ...

Duydum ki efkârlıymış,
bir fincan kahve alıp,
bir dal da sigara yakıyormuş, geceye karşı.
Dumanı gökyüzüne karışırken,
yıldızların arasından,
çoban yıldızını arıyormuş.
Söylentilere göre, kokumu özlüyormuş.

Ben bilirim,
kahve falında kader aranır,
ama o beni telvenin dibide değil,
dudaklarının hatırasında buluyodur.
Sigaranın ucunda yanıp tükenen,
yalnızca tütün değil,
benim yokluğum,
benim hasretim,
Benim içimde susan sesimdir.

Duydum ki efkârlıymış,
gökyüzüne dalıyormuş.

Eski çağlarda tanrılar gökyüzünde diye,
insanlar diz çöker, dua edermiş.
O şimdi gökyüzüne bakarken,
Tanrılara değil,
Yalnızca çoban yıldızını arıyormuş.
Oysa bilmez mi,
çoban yıldızı yolunu kaybedenlere değil,
yüreğini kaybedenlere yanar, yüreğini.

Duydum ki efkârlıymış,
kokumu özlüyormuş.

Efsaneye göre,
Meltem tanrıçası Aura,
aşıklarının kokusunu kanatlarına sarar,
koşarmış göklere rüzgarla yarışıp.

Belki de,
burnunda tüten ben değilim.
belki de o rüzgârın benden çaldığı
ince sızım,
belki de her nefeste içinden geçirdiği,
ama söyleyemediği ,
yarım kalan cümlesidir.

Kahvenin telvesi soğudukça,
kaderi aramaya başlar,
Fincana eğildikçe,
kendi yalnızlığını görür.
Sigarasını derin derin çektikçe
Benim ateşimi arar,
ama ateş yanmaz,
duman olur, göğe savrulur.
o dumanın içinde,
benim sesim,
benim dokunuşum saklanır.

Duydum ki efkârlıymış,
her şeyde beni arıyormuş.
Gökyüzünde, kahve telvesinde,
dudaklarının arasından savrulan dumanda…

Oysa bilmez mi,
ben çoktan giz oldum onun için.
Anlattığı, ama dokunamadığı
hatırlayıp, yaşayamadığı
Göğe yükselmiş bir efsane gibi,
varlığına inandığı,
ama göremediği

Ve sonunda…
Bir sigaranın dumanıda kaybolur,
bir kahvenin telveside donarkalır,
bir yıldızın ışığıda söner gider.
Benim kokum burnunda tüterken
anlar ki, anlar ki
özlemek bir tanrıya tapmaktan farksızdır.
Elini uzatır, dokunamaz,
adımı anar, sesimi duyamaz
kokumu içine çeksede,
asla bana varamazsın.

Duydum ki efkârlıymış,
Efkârlıymış da,
asıl bilmediği şudur,
Ben
onun özlediği kokuda,
çoktan yanmışım.

bilsin ki;
o nefes aldıkça da
ben tekrar tekrar yanacağım...

Hüseyin Erdinç hocamın katkılarıyla🫴❤️🌹🌿