Duvarlar Şiiri - Ozan Demirkesen

Duvarlar konuşuyor benimle,
“Unutamadın,” diyorlar.
Duvarlar ne bilir beni?
Hem neyi unutamamışım ki ben?
O zemheri kış gecesinde, titrediğim otogarda beni terk eden otobüsü mü,
Tonla çiçeğin açtığı bahar gününde, üzerine titrediğim, yaprakları solan gülümü mü,
Yoksa bir sonbahar akşamında, 14 parçası kaybolan yarım kalmış yapbozumu mu,
Yoksa bir yaz sabahında sokakta top oynayan o çocuğu mu?
Unuttum.
Siz söyleyin, duvarlar,
Neyi unutamadım ben?
Bilirim, yoktur diliniz.
Olsa siz de sıfatıma söverdiniz.
Şahitsiniz bunca seneye,
Bundan mı yüzünüzdeki pürüzleriniz?
Değilse konuşun benimle.
Siz ben misiniz?
Değilseniz sövün yüzüme.
Hem siz beni ne bilirsiniz?